January 30, 2007
Αι ποντ
Σκοτεινή και παράξενη ετούτη η εποχή
Σιωπηλή μουσική, ηχηρή μοναξιά
Κάτι ακούγεται εδώ κάτι ακούγεται εκεί
Που με παίρνει και με πάει και δεν με βγάζει πουθενά
Σκοτεινή και παράξενη ετούτη η εποχή
Σιωπηλή μουσική, ηχηρή μοναξιά
Όχι, όχι δε βρίσκω δε βρίσκω άλλες λέξεις
Έτσι ωραία να ζωγραφίζουν την πολυσύχναστη ερημιά
Ωχ αμάν, αμάν
Ωχ αμάν, αμάν
Ωχ αμάν, αμάν
Και ως πότε τούτη η επίθεση και ως που θα μας βγάλει
Ακούω μόνο Αι ποντ
Τα φεγγάρια με τους μύθους συναντιόνται τις νύχτες
Σε γιορτές αδελφοσύνης ενός άλλου καιρού
Που ολοένα ξεμακραίνουν, ξεμακραίνει και πάλι
Για να γεννηθεί και πάλι στην φαντασία ενός παιδιού
Ωχ αμάν, αμάν
Ωχ αμάν, αμάν
Ωχ αμάν, αμάν
Και ως πότε τούτη η επίθεση και ως που θα μας βγάλει
Ακούω μόνο Αι ποντ
Μια φωνή που τη γνωρίζω κάθε βράδυ στα όνειρά μου
Παραιτήσου μου φωνάζει παραιτήσου από παντού
Είναι τα ίδια μου τα λόγια που επιστρέφουν σε μένα
Έτσι καθώς σου τραγουδάω με το σφυγμό ενός νεκρού
Ωχ αμάν, αμάν
Ωχ αμάν, αμάν
Ωχ αμάν, αμάν
Και ως πότε τούτη η επίθεση και ως που θα μας βγάλει
Ακούω μόνο Αι ποντ
(Στίχοι μεταλλαγμένοι του Δήμου Μούτση για όσους δεν είχαν γεννηθεί το 83)
Posted by Basileios at January 30, 2007 1:51 PM
Comments
κι έλεγες πως δεν ακούς ελληνική μουσική
Posted by: newmanifesto at January 30, 2007 4:50 PM
O Μούτσης ειναι κλάσική μουσική...
Posted by: Basileios at January 30, 2007 4:58 PM