« Υπάρχει ζωή μετά τον Pynchon; | Main | 71 φωτογραφίες... »
November 23, 2006
'The Blind Assassin', Margaret Atwood
Έχω ακούσει πολλές φορές την φράση 'η λογοτεχνία έχει τελειώσει', 'το μυθιστόρημα έχει φτάσει στα άκρα του', 'δεν υπάρχει κάτι που αξίζει πλέον να ειπωθεί'. Ως κάποιο σημείο όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο έχουν ένα δίκαιο. Ναι έχουν περάσει πλέον τα όρια που μπορούν να καλυφθούν για τις πράξεις των ανθρώπων και τα ανθρώπινα συναισθήματα μέσα από τα λόγια και τις σελίδες ενός βιβλίου. Φτάνει να δεχτεί κανείς πως τα ανθρώπινα συναισθήματα και το ανθρώπινο γένος περιορίζεται στο καθαρά ηρωικό αντρικό μυαλό. Οι γυναίκες ηρωίδες, τα γυναικεία συνασιθήματα περιορίζονατι κατά κανόνα σε αυτό που οι επι το πλείστον άντρες συγγραφείς αντιλαμβάνονται από τις γυναίκες.
Η Margaret Atwood όμως γράφει σαν γυναίκα (και ας μην φανει αυτό σαν προφανές γιατί πάρα πολλές γυναίκες συγγραφείς γράφουν σαν άντρες) και γράφει με τρόπο που έχει την μορφή αποκάλυψης, γιατί κάθε πρόταση και κάθε πράξη του δράματος στήνεται από μια γωνία που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.
Το The Blind Assassin καλύπτει μια ιστορία ωρίμανσης δύο αδερφών κάτω από δύσκολες ψυχολογικά συνθήκες όπως αποκαλύπτονται από τις αναμνήσεις της μιας από τις δύο πολλά χρόνια αργότερα. Οι χρόνοι του Blind Assassin είναι πολλαπλοί καθώς και η δομή του είναι πολλαπλή. Πολλές ιστορίες που συνδέονται με τον άλλον ή τον ένα τρόπο και που τίποτε δεν είναι τυχαίο στην όλη ανάπτυξη. Κι όμως η Margaret Atwood έστησε ένα βιβλίο με τον Blind Assassin που είναι εύκολο στην ανάγνωσή του μα η δημιουργία του από τα επι μέρους κομμάτια φαντάζει εξαιρετικά δύσκολη. Κι αυτό χωρίς άλλα λόγια είναι μεγάλο κατόρθωμα και σίγουρα οριοθετεί για μένα ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα τους τελευταίους μήνες.
Posted by Basileios at November 23, 2006 3:47 PM
Comments
Κρατώ σημείωση. Ευχαριστώ.
Posted by: Juanita La Quejica at November 28, 2006 2:10 AM