« Joseph Turner and Thomas Pynchon | Main | Sky? »
November 15, 2006
Schwarzkommando
"Then come - the Space Helmets! At first you may be alarmed, on noticing that they appear to be fashioned from skulls. At least the upper dome of this unpleasant headgear is certainly the skull of some manlike creature built to a larger scale... Perhaps Titans lived under this mountain, and their skulls got harvested like giant mushrooms... The eye-sockets are fitted with quartz lenses. Filters may be slipped in. Nasal bone and upper teeth have been replaced by a metal breathing apparatus, full of slots and grating. Correspondingly to the jaws is a built-up section, almost a facial codpiece, of iron and ebonite, perhaps housing a radio unit, thrusting forward in black fatality. For an extra few marks you are allowed to slip one of these helmets on. Once inside these yellow caverns, looking out now through neutral-density orbits, the sound of your breath hissing up and around the bone spaces, what you thought was a balanced mind is little help. The compartment the Schwarzkommando were quartered in is no longer an amusing travelogue of native savages taking on ways of the 21st century..."
Thomas Pynchon, Gravity's Rainbow.
PS. Gravity's Rainbow was published 4 years before Star Wars.
Posted by Basileios at November 15, 2006 2:16 PM
Comments
Βασίλη, σε παρακολουθώ σιωπηρά (τις περισσότερες φορές) και πραγματικά απολαμβάνω το blog σου. Ερώτηση-εξομολόγηση: δυστυχώς δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με τον Thomas Pynchon. Προφανώς μου κέντρισες το ενδιαφέρον. Τι να κάνω? Από που να ξεκινήσω? Τι να περιμένω?
Σε ευχαριστώ!
Posted by: anastassios at November 16, 2006 12:53 PM
απολαμβάνεις κιόλας; Περίεργο, η απόλαυση είναι το τελευταίο πράγμα που εχω στο μυαλό μου όταν γράφω εδώ. Να και μια αποκάλυψη.
Η σύμπτωση είναι πως ήθελα και γω να σου γράψω για την Θυσία του Ταρκόφσκι χτες και να σου πω να δεις το Στάλκερ που είναι ασυγκρίτως καλύτερη ταινία. Αν δεν το έχεις δει τρέξε. Βλέπως σήμερα μιλάς για τις ταφή του Μελκιάδες Εστράδα και το Cache. Μου άρεσαν και μένα και τα δύο πολύ (το Cache το είδα μόλις πριν μια εβδομάδα) αλλά αν έχεις δει το Bring me the head of alfredo Garcia του Peckinpah βλεπεις πόσο 'αντιγραφη' είναι ο μελκιάδης...
Τωρα στον Πυντσόν. Δύσκολη απάντηση. Συνήθως τους φίλους μου τους ρίχνω στα βαθιά και τους στέλνω πάντα να διαβάσουν πρώτο το Gravitys Rainbow. Αυτό όμως έχει πολλά μείον (κυρίως της αποθάρρυνσης μια που είναι δύσκολο βιβλίο). Για κάποιον που δεν είναι συνηθισμένος στην δύσκολη και μεταμοντέρνα λογοτεχνία θα έλεγα σαν πρώτη επαφή την Vineland αν και δεν είναι ούτε το καλύτερο ούτε το πιο αντιπροσωπευτικό βιβλίο του (οι φήμες λένε πως το έγραψε μέσα σε 6 μήνες σαν διάλειμμα από το Mason & Dixon). Λίγο πιο δύσκολο, μικρότερο και πολύ πιο αντιπροσωπευτικό είναι το The Crying of Lot 49. Κι αυτό γράφτηκε στο διάλειμμα γραφής του Gravitys Rainbow αλλά είναι μόλις 125 σελίδες και μπορείς να το δεις εύκολα.
Το κακό με το έργο του Πυντσόν είναι πως δεν μπορείς να το δεις σαν κομμάτι κομμάτι. Είναι ένα σύνολο με πολύ κοινά θέματα και background themes (και τον κοινό ήρωα Pig Bodine).
Posted by: Basileios at November 16, 2006 1:09 PM
Ευχαριστώ για τον Πύντσον. (μου φαίνεται αρκετά υπερκειμενικό το έργο του, και ως φανατικός της hypertext θεωρίας θα σπεύσω!)
Τώρα συμφωνώ για τον Πέκινπα, αλλά θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω για την Θυσία και τον Stalker. Για μένα η Θυσία κάθε φορά που την βλέπω πάει ένα βήμα παραπέρα. (σπάνιο αυτό)
Posted by: anastassios at November 16, 2006 1:38 PM
για μενα είναι ακριβώς το ανάποδο. όσες φορες και να δω τον Στάλκερ μου λεει και κάτι νέο. Η Θυσία αν και ήταν η πρώτη ταινία που με έδεσε με τον ταρκόφσκι (την είδα όταν πρωτοβγήκε το 86) και με το μεγάλο προσόν της ΦΟΒΕΡΗΣ φωτογραφίας του Νύκβιστ με αφήνει σήμερα λίγο αδιάφορο σε σχέση και με τον υπόλοιπο Ταρκοφσκι.
καλή επιτυχία με τον Πυντσόν!
Posted by: Basileios at November 16, 2006 1:47 PM
καλημέρα είπα τζιτζίκο?
το υπέροχο μωρό καλά?
Posted by: newmanifesto at November 17, 2006 1:47 PM
καλημέρα.
αυτό καλά είναι. εμείς υποφέρουμε.
Posted by: Basileios at November 17, 2006 3:13 PM
Μόλις βρήκα αυτό και σκέφτηκα εσένα. http://books.guardian.co.uk/review/story/0,,1950557,00.html
Posted by: annabooklover at November 18, 2006 1:18 PM
ευχαριστώ! έχω και γω το κακό να διαβάζω την Guardian (ημουν και συνδρομητής στην Guardian weekly αλλα πλεον δεν έχω χρόνο να την διαβάζω). Η review είναι εξαιρετική... έχει σημεία που θυμίζουν την δικιά μου τρέλα με τον Πυντσον...
Posted by: Basileios at November 20, 2006 12:07 AM