« State of Mind | Main | Περί Μάγων »

October 28, 2006

'So Long, See You Tomorrow', William Maxwell

Kάποιες στιγμές το παρελθόν μας φαίνεται απλωμένο σαν μια κλειστή τράπουλα πάνω σ' ένα τραπέζι και με το πάθος του τζογαδόρου ανοίγουμε ένα ένα κάποια τυχαία χαρτιά για να στήσουμε μια ιστορία. Το So Long, See You Tomorrow ανοίγει πολλά από τα χαρτιά που βρίσκονται μπροστά στην ζωή του αφηγητή δίνοντας πολλές μικρές και μεγάλες εικόνες από την ΄ενοχή' που νιώθει ο αφηγητής στο παρόν του και όλα όσα την περιστοιχίζουν.

Όπως όμως η μνήμη του ανθρώπου χτίζεται κάθε φορά που την αναπολούμε με γεγονότα και αισθήσεις πέρα από τον βασικό σκελετό που προσφέρει η μνήμη έτσι και οι εικόνες, τα τραπουλόχαρτα, μέσα στις 130 σελίδες του So Long, See You Tomorrow προσφέρουν τροφή για την φαντασία του αναγνώστη που καλείται να ολοκληρώσει ολόκληρο το δράμα από όλα τα κενά που αφήνονται ξεθωριασμένα.

Και μέσα στις 13 σελίδες συμβαίνουν τόσο πολλα... Μια δολοφονία, ένας έρωτας, μια σειρά από προσωπικές δυστυχίες, μια φιλία και η καταστροφή της και πάνω από όλα μια ενοχή για όλα όσα δεν έγιναν από τον προ-έφηβο αφηγητή τότε και που τον κρατούν δέσμιο τους πολλά χρόνια μετά.

Το So Long, See You Tomorrow δεν είναι ένα βιβλίο για νέους ανθρώπους μα κάπου προϋποθέτει μια μεγάλη εμπειρία ζωής για να καταλάβει κανείς την αξία του και τις λεπτομέρειές του. Γράφτηκε άλλωστε από τον William Maxwell στα 72 του χρόνια και καθρεφτίζεται η ανάγκη του σ' αυτό το βιβλίο, σε κάθε πρόταση. Ήταν ένα βιβλίο που έπρεπε να γράψει... Στο διάβολο όλοι οι αναγνώστες.

Posted by Basileios at October 28, 2006 3:50 PM

Comments

πολύ όμορφο κείμενο.
(διόρθωσε τη λέξη "καταστροφή" στη 3η παράγρ.)

Posted by: Roidis at October 28, 2006 7:37 PM

Σ' ευχαριστώ.

Για να μην παρεξηγηθώ η εικόνα της ζωής σαν μια σειρά από τραπουλόχαρτα όπως και του 'Παλάτι 4 π.μ' του Giacometi ειναι δανεισμένα από το ίδιο το βιβλίο.

Posted by: Basileios at October 28, 2006 7:45 PM

Post a comment




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)