« Προβλέψεις για το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας | Main | Εκδότες »
October 3, 2006
'Middlemarch', George Eliot
Το Middlemarch είναι μια σειρά από ιστορίες και χαρακτήρες χωρίς έντονη πλοκή. Όλα είναι ομαλά, συνηθισμένα καθημερινά. Ο κόσμος είναι στηριγμένος στις εντάσεις και τα πάθη της αλληλεπίδρασης των χαρακτήρων που ξεπηδούν τόσο ζωντανοί από το έργο όσο λίγοι συγγραφείς μπορούν να δώσουν. Τι κι αν το γράψιμο της George Eliot είναι 'παλιό' όταν διαβάζοντας την νιώθεις να βλέπεις μια ευφυία και ένα στήσιμο του δράματος που λείπουν από την σημερινή λογοτεχνία.
Η George Eliot γράφει σκληρά αγγλικά. Τίποτε στο γράψιμό της δεν είναι περιττό, όλα παίζουν τον ρόλο τους και όλα είναι στημένα με ένα μηχανιστικό πλάνο γεμάτο με επιστημονικού τύπου εξηγήσεις και συνθέσεις. Όταν εκδόθηκε το βιβλίο κάπου στο 1870 δεν θα ήταν πολλοί εκείνοι που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν την εξέλιξη της ανάγνωσης έυκολα. Ήταν - και είναι - ένα δύσκολο, σχεδόν λόγιο βιβλίο.
Όπως είπα το βιβλίο δεν έχει πλοκή. Έχει όμως πολλά θέματα και θέσεις που στήνονται πίσω από βασικά μοτίβα ανθρωπίνων σχέσεων που παραμένουν αναλλοίωτα ακόμη και σε εποχές αλλαγών. Η ψυχανάλυση της George Eliot στους χαρακτήρες της είναι απίστευτα πετυτχημένη.
"Marriage is so unlike everything else. There is something even awful in the nearness it brings. Even if we loved some one else better than--than those we were married to, it would be no use" ..."I mean, marriage drinks up all our power of giving or getting any blessedness in that sort of love. I know it may be very dear--but it murders our marriage-- and then the marriage stays with us like a murder--and everything else is gone. "
Posted by Basileios at October 3, 2006 10:03 AM
Comments
Το τέλειωσες βρε θηρίο; Έβλεπα που το είχες εκεί στο πλάι τόσο καιρό και λέω δε μπορεί θα το παράτησε. Άλλο ένα μισοτελειωμένο βιβλίο για μένα
Posted by: annabooklover at October 3, 2006 11:02 AM
δεν είναι καθόλου εύκολο βιβλίο από ότι θα είδες και γι αυτό έκανα πολύ καιρό να το τελειώσω (δεν είχα και πολύ χρόνο τελευταία). Άξιζε όμως και τον κόπο και τον χρόνο.
Πάντως δεν εγκαταλείπως ποτέ βιβλία στην μέση (έφτασα κοντά όπως είχα πει με αυτό της Ζατέλη).
Posted by: Basileios at October 3, 2006 11:09 AM