« Κληρονομικότητα και επαγγέλματα | Main | 50.000 »
September 22, 2006
Λος Άντζελες
"Το Λος Άντζελες ήταν η πιο αγαπημένη μου αμερικανική πόλη. Ένα περίεργο σύνολο από δεκάδες ανεξάρτητες πόλεις σπαρμένες μέσα σε ένα λεκανοπέδιο, ακουμπισμένες η μια πλάι στην άλλη, με ομοιότητες και διαφορές τόσο πολλές όσο και η ίδια η Αμερική. Πως μπορούσε αυτή η χώρα να στέκεται μόνη της με τόσες διαφορές από ανατολή και δύση και από βορά σε νότο; Η χώρα που ζει μόνο και μόνο εξαιτίας της παραπλάνησης των μήντια, που κάνει τους κατοίκους της να πιστεύουν στην σημαία και την ‘πατρίδα’ χωρίς να μπορούν να αντέξουν την διαφορετικότητα του γείτονά τους. Δεν ήταν η κυβέρνηση που κρατούσε ενωμένη την χώρα αλλά η παραπλάνηση, η δημοσιογραφική ψευτιά και το ξεχασμένο παρελθόν. Όσο πιο πολλές δυσκολίες είχε το εσωτερικό της χώρας τόσο πιο ενωμένοι γινόταν οι κάτοικοί της, μέσα από τα εξωτερικά προβλήματα που γεννιόταν σχεδόν από μόνα τους. Το Λος Άντζελες ήταν η σμίκρυνση της Αμερικής στο χώρο μιας ενιαίας πόλης με τα ίδια προβλήματα ακριβώς όπως και η χώρα, και με τις ιδιότητες της διαφοράς που δημιουργήθηκαν σιγά σιγά μέσα από την ανάπτυξή υους. Δεν θα μπορούσα να ζήσω αλλού στην Αμερική εκτός από αυτή την πόλη που ήταν προετοιμασμένη για να δεχτεί τους πάντες αλλά και να απορρίψει τον καθένα που θα έκανε το λάθος να προσπαθήσει να ενταχθεί σε λάθος σημείο της. Ο καθένας μας, ο κάθε άνθρωπος πάνω στην γη, ανήκει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο του Λος Άντζελες, σε μια γειτονιά, σε μια υπο-πόλη και μόνο εκεί θα πρέπει να προσπαθήσει να ενταχθεί. Αν κάνει κανείς το λάθος να επιλέξει περιοχή που δεν έχει σχέση με την προσωπική και εθνική και προσωπική του κουλτούρα είναι καταδικασμένος σε μικρή παραμονή και συνεχόμενα βάσανα. Το Λος Άντζελες δέχεται καθημερινά ανθρώπους, το Λος Άντζελες διώχνει καθημερινά ανθρώπους, φτιάχνοντας ένα μυστήριο μείγμα από ευχαριστημένους και δυσαρεστημένους κατοίκους που ζουν μέσα στα αυτοκίνητά τους το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, σαν παγιδευμένοι πάνω στις τέσσερις ρόδες τους. Δεν ήταν τυχαίο που το Falling Down με τον Michael Douglas μιλούσε για την ζωή στην Αμερική περιγράφοντας χαρακτήρες του Λος Άντζελες, και δεν ήταν τυχαίο που όλα ξεκινούσαν από ένα μποτιλιάρισμα, από ένα αυτοκίνητο. Είχα μείνει στο Λος Άντζελες πολλές φορές. Είχα μείνει στο σωστό – για μένα – σημείο. Λάτρευα ακριβώς αυτά που οι άλλοι μισούσαν. "
Posted by Basileios at September 22, 2006 12:47 AM