« 20,000 λέξεις υπό το κείμενο | Main | 'Against the Day', Thomas Pynchon »
August 18, 2006
Σκοτώνοντας τον βασιλιά
Είσαι ένας μονόχνωτος Άγγλος. Ο βικτωριανισμός αναβλύζει από πάνω σου, το Trinity είναι όλος σου ο κόσμος. Ταξίδεψες μονάχα στην Ιταλία και στη Ελλάδα, τις είδες και τις δύο διαλυμένες από εμφύλιο σπαραγμό και αφ' υψηλού πέρασες πίσω στο χρόνο. Αυτό που έβλεπες ήταν μονάχα το ερείπιο από κάτι που θαύμασες κάποτε, κι αυτό ήθελες να ανακαλύψεις.
Και έτσι ξεκινάς, προσπαθώντας να καταλάβεις μια μονάχα τελετουργία, και ανακαλύπτεις μέσα στην προφάνεια των πραγμάτων επιστήμες, μύθους θρησκείες και πρόσωπα, τμήματα της δικιάς σου κουλτούρας, αίτια και αφορμές για τον βικτωριανισμό σου. Δώδεκα τόμους αργότερα αντιλαμβάνεσαι το ότι το έργο σου δεν θα διαβαστεί ποτέ. Η γυναίκα σου με ένα ψαλίδι κόβει κομμάτια από το έργο σου φτιάχνει ένα κολάζ στερώντας μας τις ζυγές (ή ήταν οι μονές;) σελίδες.
Χιλιάδες χρόνια αργότερα ζεις ξεχασμένος.
Τι κι αν έκανες λάθος; Η λήθη είναι πιο εύκολη από την αλήθεια.
Posted by Basileios at August 18, 2006 8:43 AM
Comments
Για το συγγραφέα του "Χρυσού Κλώνου" τα λέτε αυτά;;;!!! :-OO
Μα αυτό το έργο είναι εμβληματικό στην ιστορία των ανθρωπιστικών επιστημών. Το έχω διαβάσει άπειρες φορές και συνεχώς επιστρεφω σε αυτό.
Δεν μπορεί να κάνω λάθος, είναι ο Φρέϊζερ στη φωτογραφία.
Posted by: Aθήναιος at August 18, 2006 10:40 AM
φυσικα και είναι εμβληματικό. Ποιος διαφωνεί;
(το σχόλιό μου είναι περισσότερο θαυμασμού παρά οτιδήποτε άλλο.)
Posted by: Basileios at August 18, 2006 10:47 AM