« Ξεχνώντας | Main | 'Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα', Ουμπέρτο Έκο »
August 7, 2006
'The Magus', John Fowles
Ονειρευτείτε μια εποχή που οι εγγλέζοι εκτός Αγγλίας ήταν κάτι διαφορετικό από τους αλκοολικούς troublemakers που γνωρίζουμε σήμερα. Είναι 1950, η Αγγλία μόλις έπαψε να είναι αυτοκρατορία (και μαζί έχασε και την παντοδυναμία της)και ο Εγγλέζος λίγο gentleman, λιγο intellectual, περιπλανάται στον κόσμο ψάχνωντας - μάταια ο έρημος - να βρει τον εαυτό του.
Αυτό είναι το υπόβαθρο πίσω από τον 'The Magus' του John Fowles για μια ιστορία που εκτυλίσσεται στο ελληνικό νησί Φράξος (πρόκειται για τισ Σπέτσες). Η Ελλάδα του τότε είναι μια περίεργη ελλάδα που έχει τα δύο άκρα: χωρικούς και μεγιστάνες και η μεσαία της τάξη είναι λίγο πολύ ανύπαρκτη. Αν και ο John Fowles έζησε στις Σπέτσες για αρκετό διάστημα το ελληνικό Hollywood της εποχής φαίνεται να αναδεικύεται μέσα από το βιβλίο λίγο πολύ σαν να βλέπει κανείς στο χαρτί την Ελλάδα στο 'παιδί και το δελφίνι' ή ίσως σε κάποια σημεία στον Zorba (δεν είναι μάλλον τυχαίο πως στην ταινία 'The Magus' τον ρόλο του μεγιστάνα τον έπαιξε ο Athony Quinn). Αλλά τελικά το ίδιο το έργο είναι μάλλον μια διασταύρωση κάποιας ταινίας του Kubrick που ποτέ δεν έγινε, με 'Το αγκίστρι'.
Ύστερα από όλα αυτά έρχεται η καθ' αυτό πλοκή του έργου που σήμερα φαντάζει μάλλον συνηθισμένη και γεμάτη από κλισέ αλλά για την δεκαετία του 1960 πού πρωτοεκδόθηκε το έργο θα φαινόταν εξαιρετικά ριζοσπαστική σαν ψυχολογικό πείραμα πάνω στον ήρωα και τον αναγνώστη. Φυσικά και σήμερα διαβάζεται αντίστοιχα όμορφα αλλά χάνει στο ψυχολογικό σοκ που σκόπευε ο Fowles όταν το πρωτοέγραψε.
Ίσως να περίμενα περισσότερα από το βιβλίο απ' όσα πήρα τελικά. Είναι όμως το μόνο βιβλίο που διάβασα τα τελευταία δύο χρόνια που χρήζει δεύτερης ανάγνωσης. Αυτή τη στιγμή νομίζω πως το ώριμο Daniel Martin του Fowles είναι απείρως καλύτερο. Η δεύτερη ανάγνωση ίσως να με βγάλει λανθασμένο.
Posted by Basileios at August 7, 2006 7:09 AM
Comments
Δε συμφωνώ για το ότι χάνεται το ψυχολογικό σοκ ή η έκπληξη κατά κάποιο τρόπο. Ίσως γιατί είδες την ταινία πρώτα;
Το Daniel Martin δεν το έχω διαβάσει, θα το ψάξω μια και φαίνεται να ταιριάζουν τα γούστα μας!
Posted by: annabooklover at August 7, 2006 10:39 AM
όχι δεν είναι αυτό, δεν έχω δει καν την ταινία. Απλώς ξέρω την ύπαρξή της.
Posted by: Basileios at August 7, 2006 10:43 AM
Όσοι με διαβάζουν θα πρέπει να έχουν πλέον αγανακτήσει με τις συνεχείς αναφορές μου στον " Μάγο" είτε άμεσες, είτε έμμεσες στα ποστ μου. :-)
Το θεωρώ κορυφαίο βιβλίο το οποίο αν δε συγκριθεί με τους δημοφιλείς, σύγχρονους και πολυδιαβασμένους συγγραφείς αναδεικνύεται η αξία του που συνίσταται, πέραν από τη τεχνική της γραφής στο χτίσιμο των χαρακτήρων. Δεν γράφονται πλέον τέτοια βιβλία. Εγώ τον Φάουλς τον βάζω δίπλα στον Κανέτι και τη Μέρντοχ .
Το έχω διαβάσει πολλές φορές το βιβλίο αυτό, όπως ανέφερα και στα σχόλια κάποιου ποστ μου και τελευταία φορά το άρχισα φέτος με το θάνατο του Φάουλς αλλά δεν το τελείωσα. Φαίνεται πως είχα πλέον περάσει τα υπαρξιακά του Νίκολας με τον οποίο είχα τόσο ταυτιστεί μικρότερος. :-)
Αν μπορείτε, διαβάστε το και στα Αγγλικά.
Posted by: Aθήναιος at August 7, 2006 11:01 AM
@Aθήναιος
To "Δεν γράφονται πλέον τέτοια βιβλία" είναι μάλλον αυστηρό σχόλιο (ασχέτως του τι πιστευει κανείς για τις λεπτομέρειες του The Magus δηλ. αν είναι κορυφαίο, εξαιρετικό ή απλώς καλό). Κορυφαία, εξαιρετικά ή απλως καλά βιβλία δεν γράφονται κάθε μέρα.
Και ευτυχώς, γιατί δεν θα είχαμε χρόνο να ζήσουμε...
Πάντως, η περιγραφή σου για τον λόγο που αναδεικνύεται η αξία του The Magus είναι ακριβώς ο λόγος που βρίσκω το Daniel Martin σαν κορυφαίο έργο. Πολύ πιο ώριμο όμως από τον The Magus, και σαν γραφή και σαν χαρακτήρες.
Posted by: Basileios at August 7, 2006 11:40 AM
Βασίλη, και εμένα είναι (ίσως) το αγαπημένο βιβλίο. Η αναφορά σου έστω (άσχετα αν είναι η όχι θετική) έχει την σημασία της.
Posted by: anastassios at August 8, 2006 8:24 AM
@anastassios
είναι περισσότερο θετική πάντως από ότι φαινεται με την γρήγορη ματιά.
Posted by: Basileios at August 8, 2006 8:33 AM
Για να διαμορφώσει κανείς σωστή άποψη για το Μάγο, θα πρέπει να αναζητηθεί η πρώτη έκδοση του 1965-6 και να συγκριθεί με τη δεύτερη του 1977. Οι κριτικοί λένε ότι η πρώτη έκδοση ήταν πολύ περισσέτερο 'ωμή' και σοκαριστική για την εποχή, ειδιαίτερα όσον αφορά τη σεξουαλικότητα που απέπενεε.
Posted by: Ρούλα at August 16, 2006 11:56 AM
@Ρούλα
πολύ ενδιαφέρον αυτό και σίγουρα μια παράμετρος που δεν γνώριζα.
Posted by: Basileios at August 16, 2006 12:00 PM