« Τρεις κεφαλιές, μία ιστορία. | Main | 'Τυφλοβδομάδα στην Χαλκίδα', Γιάννης Σκαρίμπας »
July 11, 2006
'Ο άνεμος κουβάρι', Διονύσης Χαριτόπουλος
Μερικές φορές ο έρωτας ενός ανθρώπου για τον εαυτό του χρειάζεται ένα τρίτο πρόσωπο σαν ενδιάμεσο καταλύτη. 'Ο άνεμος κουβάρι' είναι μια απολογία, για όλα όσα δεν έγιναν και δεν ειπώθηκαν στην σχέση του 'άντρα' με την 'γυναίκα'. Είναι κρίμα που το βιβλίο πετυχαίνει σαν έργο μα αποτυχαίνει σαν απολογία.
Μου την 'έδωσαν' πάρα πολλά στις τρεις μέρες που διάβασα αυτό το βιβλίο. Η αλήθεια είναι πως προβληματίστηκα αρκετά με το να προσπαθώ να γεμίσω τα δικά μου κενά για τον 'αμοιβαίο' έρωτα του 'άντρα' και της 'γυναίκας'. Αν και όλη η ιστορία είναι εντελώς μονόπλευρη και φαντάζει λειψή, είναι υπό μία έννοια δικαιολογημένη η έλλειψη του μισού της ιστορίας: ένας τέτοιος 'άντρας' δεν μπορεί να μιλήσει για τα αισθήματά του παρά μόνο με πλάγιο τρόπο, ίσως ίσως χορέυοντας μια ζεμπεκιά σε ένα τρίτης διαλογής σκυλάδικο, και ίσως βγάζωντας το άγχος και την έλειψη του πάνω σε ένα καυγά. Τελικά ίσως αυτή η ίδια η έλλειψη να είναι η επιτυχία του βιβλίου.
Τελικά φαίνεται - σε μένα τουλάχιστον - πως ο Χαριτόπουλος αγάπησε περισσότερο (εκτός από τον εαυτό του) τον Άρη από την 'γυναίκα'.
Posted by Basileios at July 11, 2006 7:42 AM