« Dorothy Parker για την πεσμένη μου διάθεση. | Main | Ελλείψεις »
May 31, 2006
Δεκάξι λεπτά που (δεν;) άλλαξαν τον κόσμο: Un Chien Andalou
Το ξέρεις πως πρέπει να προετοιμαστείς για ένα σοκ. Όχι γιατί έχεις διαβάσει ή ακούσει τόσα πολλά για το Un Chien Andalou αλλά γιατί στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα της ταινίας στην μελαγχολική ερωτική σκηνή μια φαλτσέτα κόβει ένα μάτι στα δύο. Καλώς ήρθατε στον κόσμο των ονείρων, στον κόσμο του εφιάλτη που δεν έχει όρια, στον κόσμο που η τέχνη δεν είναι τα όμορφα σχεδιασμένα πρόσωπα, αλλά ο τρόμος και ίσως ίσως η ίδια η ασχήμια.
Για τα επόμενα 15 λεπτά θα δεις σκηνές ασύνδετες (ίσως), στην μουσική υπόκρουση από δύο ταγκό και την ερωτική σκηνή από τον Τριστάνο και την Ισόλδη και θα σοκαριστείς, θα μπερδευτείς, θα γελάσεις, θα κοροϊδέψεις, θα προσπαθήσεις να καταλάβεις τους οιοδήποτε φρουδικούς συμβολισμούς. Είναι όμως 1929,
και η ταινία είναι η πιο ερωτική ταινία που έχει φταχτεί ποτέ. Μιλά για τον έρωτα όπως δεν μίλησε άλλη ταινία και καμία άλλη ταινία δεν πρόκειται να μιλήσει (στο πλαίσιο της εποχής της) έτσι για τον έρωτα.
Παππού Bunuel τελικά δεν θα χρειαζότανε να κάνεις τίποτε άλλο στην ζωή σου. Το νόημα της ζωής τελικά έρχεται μόνο από μιά πράξη. Άφησε τις πέτρες από την τσέπη σου και υποκλίσου.
Posted by Basileios at May 31, 2006 8:55 AM
Comments
συγκλονιστικό φιλμάκι (και είναι και 1929)
:)
Posted by: enteka at May 31, 2006 1:49 PM