« Does Humour Belong in Music? (in Writing? in Sex? in Life?) | Main | Μια μικρή ιστορία τρόμου »
May 19, 2006
Περί φόβου (διαβάζωντας το It του Stephen King)
Σκόπευα να γράψω γι' αυτό με το τέλος της ανάγνωσης αλλά αυτό το κείμενο επισπέυδει τις διαδικασίες... Αφιερωμένο λοιπόν και στον Stephen King μα και στον old boy...
Η ουσία είναι πως δεν έχω ξαναδιαβάσει βιβλίο τρόμου και οι ταινίες τρόμου με κάνουν πάντα να γελώ και όχι να φοβάμαι. Το πείραμα της ανάγνωσης του It με αφήνει με μια ευχάριστη έκπληξη. Περίμενα να βρω έναν μέτριο συγγραφέα που στηρίζει την φήμη του στην πλοκή τρόμου και αντί γι' αυτό απαντώ έναν συγγραφέα πολλών επιπέδων, με εξαίρετη γλώσσα και συν τοις άλλοις φάτσα κάρτα στην πρώτη σελίδα του βιβλίου ένα ρητό από τον Σεφέρη: 'Old friend what are you looking for?/ After those masny years abroad you come/ with images tended / under foreign skies/ Far away from your own land.'.
O φόβος δεν είναι πρόσωπο, δεν είναι το άγνωστο δεν είναι το απρόσμενο. Σε ένα βιβλίο που προσπαθεί να σου προκαλέσει τον φόβο να ιντριγκάρει την αδρεναλίνη σου, να σε οδηγήσει με τα λόγια στην κατάσταση του φόβου φαίνεται πως όλα είναι προβλεπόμενα, όλα είναι αργά, και όλα λειτουργούν σε ένα επίπεδο πολύ πιο βαθύ από την απλή εικόνα.
Ο φόβος είναι ένα σύμβολο, μια μορφή που δεν μπορεί ο νους να την αναγνωρίσει παρά μόνο αφού έχει συμβεί, γιατί δρά στο μυαλό του ερπετου, βαθιά μες στον εγκέφαλό μας, με συνδέσεις που δεν μπορούμε να κατευθύνουμε.
Κι ο συγγραφέας ενός βιβλίου τρόμου πρέπει να έχει μέσα του όλη την ψυχοσύνθεση που θα του επιτρέψει να φοβηθεί ο ίδιος διαβάζωντας το βιβλίο του, βγάζωντας μια έκλαμψη την στιγμή που αντιλαμβάνεται πως αυτό που γράφει συνειδητά θα προκαλέσει σε κάποιους τρίτους τον ασυνείδητο φόβο. Η αναγνώριση του φόβου ως φόβου είναι η epiphany, η κάθαρση και για τον συυγραφέα μα και για τον αναγνώστη.
Στο Ιt o Stephen King γράφει το παρακάτω (με μικροediting δικό μου):
All writers have a pipeline that goes down to the subconscious neglecting to mention that he doubted more as each year passed if there even was such a thing as a subconscious. But the man or woman who writes horror stories has a pipeline that goes further maybe... into the sub-subconscious, if you like,
Well there was something down there all right, but Bill though people had made much too big a deal out of a function which was probably the mental equivalent of your eyes watering when dust got in them or breaking wind an hour or so after dinner. The second metaphor was probably the better of the two, but you couldn't very well tell interviewers that as far as you are concerned such things as dreams and vague longings and sensations like deja-vu really come down to nothing more than a bunch of mental farts'
Ο φόβος ναι είναι κι αυτός μια πνευματική κλανιά αλλά - όπως και με το χιούμορ που έγραψα προχτές - μόνο μια ιδιοφυία μπορεί να κάνει μια κλανιά να φαίνεται σαν τέχνη.
Posted by Basileios at May 19, 2006 9:27 AM
Comments
καλώς ήρθες στον κόσμο του κινγκ λοιπόν.
ίσως να σε ενδιαφέρει το "On writing" που είχε γράψει εδώ και πολύ καιρό, ένα βιβλίο για το γράψιμο, και πως το βλέπει εκείνος. δεν είναι τόσο επιφανειακός όσο νομίζουμε ο κύριος κινγκ. αρκεί να συνεχίσεις με τα παλιά του βιβλία, και όχι με τις τελευταίες του άτυχες προσπάθειες. τον ξέρει καλά τον φόβο, κυρίως εκείνους τους φόβους που πηγάζουν από τους παιδικούς μας εφιάλτες.
δες, αν σε ενδιαφέρει το θέμα, και τα "Salem's Lot", "the Stand", "Christin" και τις μικρές του ιστορίες επίσης, αν και νομίζω ότι μπορεί να μην σου αρέσουν, εάν δεν σε τραβάει αυτό το είδος.
Posted by: τριαντάρα at May 19, 2006 10:18 AM
ευχαριστώ για τις προτάσεις. Έχω ήδη πάρει το 'on writing' και το ψιλο-ξεφυλλίζω (αν και έχω τεράστια ουρά από βιβλία στο pipeline αυτή τη στιγμή).
Περισσότερα για το It μόλις το τελειώσω.
Posted by: Basileios at May 19, 2006 10:27 AM
Είχα την εντύπωση ότι ο αγγλικός τίτλος είναι "The Thing".
Posted by: j95 at May 19, 2006 10:57 AM
εκτός αν μιλάς για άλλο (π.χ. http://www.imdb.com/title/tt0084787/) ο τίτλος είναι It (http://www.amazon.com/gp/product/0451169514/qid=1147071844/sr=2-1/ref=pd_bbs_b_2_1/103-7738615-0364667?s=books&v=glance&n=283155)
Posted by: Basileios at May 19, 2006 11:03 AM
Πολύ ενδιαφέρον. Έχω διαβάσει από Κιγκ τη «Λάμψη» και την «Κάρυ» και στα συνιστώ. Όντως δεν πρόκειται μόνο για βιβλία τρόμου, αλλά για κάτι παραπάνω.
Posted by: old boy at May 19, 2006 2:32 PM
Το shining είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες και τη σκέπτομαι σοβαρά την πρόταση σου...
Posted by: Basileios at May 19, 2006 2:39 PM
Να συμπληρώσω στη λίστα και το διήγημα Πως Τελείωσε Όλο Το Μπάχαλο, από τα προσωπικά μου αγαπημένα.
Posted by: akindynos at May 19, 2006 3:56 PM
το κανάλι Star έχει προβάλει αρκετές φορές τη μίνι-σειρά που βασίστηκε στο βιβλίο του King. Τα παιδιά το ονομάζουν Αυτό, γιατί καταλαβαίνουν ότι κάτι πιο τρομακτικό κρύβεται κάτω από τη στολή κλόουν του Pennywise. Τολμώ να πω ότι συγκαταλέγεται στις πετυχημένες μεταφορές βιβλίου του συγγραφέα στην οθόνη, γιατί υπάρχουν και μερικές που ατύχησαν. Χαίρομαι που δεν απορρίπτετε τον King, γιατί πολλοί τον θεωρούν από μέτριο έως κακό συγγραφέα, πράγμα που, κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος, μια και ο Κινγκ είναι αρκετά ευρηματικός. Συμφωνώ με τον Old Boy, η Λάμψη και η Carrie είναι από τα καλύτερα του και δεν πρόκειται να σας απογοητεύσουν. Προσωπικά διαβάζω τα βιβλία του από μικρή ηλικία κι έχω εξοικειωθεί με το ύφος και το χιούμορ του. Δεν ξέρω κατά πόσο κάποιος που διανύει τον ενήλικο βίο του μπορεί να εκτιμήσει τον Κινγκ, όχι τόσο γιατί είναι ο μάστορας των ιστοριών τρόμου, όσο γιατί είναι αυτό που λένε "ευπώλητος".
Με πάνω από 20 βιβλία του στη βιβλιοθήκη μου, νιώθω ότι μπορώ να γράφω για ώρες για τον Κινγκ. Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας πως η Λάμψη είναι η αγαπημένη μου ταινία όλων των εποχών και πως το The Thing σε σκηνοθεσία Carpenter είναι κορυφαίο.
(Ο Kubrick είχε έρθει σε ρήξη με τον Κινγκ, αφού ο τελευταίος δε συμφωνούσε διόλου με το σκηνοθετικό και κυρίως με το σεναριακό όραμα του πρώτου. Έτσι, το βιβλίο και η ταινία έχουν αρκετές διαφορές που κάνουν την ανάγνωση του μυθιστορήματος μια αρκετά ενδιαφέρουσα εμπειρία.)
Posted by: divebomb djingle at May 20, 2006 2:45 AM
Τρία βιβλία του S. King υπάρχουν στη βιβλιοθήκη μου. Σε κανένα δεν κατάφερα να ξεπεράσω τις 70-80 πρώτες σελίδες (το λέει αυτό κάποιος που έχει διαβάσει πολλές δεκάδες βιβλία τρόμου).
Παραδέχομαι ότι το γράψιμό του είναι καλό, ότι ο άνθρωπος ξέρει να διηγείται ιστορίες και να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Δεν φτάνουν όμως αυτά.
ΥΓ: Τις καλύτερες ιστορίες τρόμου τις έχω διαβάσει από τον A. Blackwood.
Posted by: Deepest Blue at June 1, 2006 1:31 AM