« 'Money', Martin Amis | Main | Δάσκαλοι »
April 7, 2006
Ανδρέας Κάλβος
Αισθάνομαι μια δυσκολία να μιλήσω για τον Ανδρέα Κάλβο. Είναι για μένα ο πιο μυστήριος ο πιο δύσκολος από όλους τους άλλους. Αυτός που με μανία προσπαθούσα να ανακαλύψω. Και η δυσκολία που έβρισκα στο έργο του που για χρόνια δεν καταλάβαινα (συγχωρέστε με, στο κάτω κάτω δεν είμαι φιλόλογος...) με έσπρωχνε να κάνω περίεργα πράγματα για να τον ανακαλύψω.
Όπως το καλοκαίρι εκείνο του 1996 που πήρα το τραίνο για το Lincoln και από κεί το λεωφορείο για το Louth όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σαν δάσκαλος σε παρθεναγωγείο. Περπάτησα την σχετικά άσχημη πόλη που βρώμαγε ομοιότητα με όλες τις άλλες κωλο-πόλεις της Αγγλίας, με τους έφηβους να ξεσπούν τη ανία τους στην βρώμικη pub. Περπάτησα προσπαθώντας να καταλάβω την δική του βαρεμάρα σ' αυτήν την πόλη που δεν είχε τίποτε να δώσει. Έζησα την καθημερινότητα του με το φτωχό μυαλό μου και αν και σκόπευα να διανυκτερεύσω κάπου εκεί, γύρισα πίσω πιο άδειος από ό,τι είχα φτάσει.
Ή για τον επόμενο χειμώνα, που πέρασα έναν περίπου μήνα αντιγράφωντας σε ένα τετράδιο τις ωδές του μία μία με την συντροφιά μιας μπύρας και κάποιας μουσικής περίεργης που πίστευα πως θα με συγκεντρώσει πάνω στον στίχο του καθώς προσπαθούσα να τον περάσω με το δικό μου χέρι στο δικό μου χαρτί. Μάταια και κεί. Ο μυστήριος μοναχικός παρέμεινε τόσο μυστηριώδης για μένα όσο και ξεκίνησε.
Θα ήθελα να πίστευα πως ο Κάλβος είναι μονάχα ο 'ηρωικός ποιητής' που φαίνεται με πρώτη ματιά από τις ωδές του. Θα ήθελα να πίστευα πως είναι ένας απλός άνθρωπος που παρασύρθηκε λίγο στην ποίηση και μετά την αποκύρηξε μετά βδελυγμίας.
Τότε όμως δεν θα είχα τίποτε να ψάξω.
Posted by Basileios at April 7, 2006 9:41 AM
Comments
Μοιράζομαι μαζύ σου συτή την αμηχανία μπρος στον Κάλβο.
Δύο κλειδιά νομίζω έχει:
το μέτρο και τη γλώσσα
Η γλώσσα του Κάλβου αντηχεί στην γλώσσα εμπειρίκων κι ελύτηδων
Posted by: chartopontikas at April 7, 2006 5:29 PM