« Ανδρέας Κάλβος | Main | Αυτοαναφορά »
April 10, 2006
Δάσκαλοι
(Για την Mirandolina που γράφει για δικους της δασκάλους).
Δεν πιστεύω στους δασκάλους. Δεν πιστεύω πως η γνώση μπορεί να περάσει με οποιοδήποτε τρόπο από ένα πρόσωπο σε άλλο με την επαφή, την επαγωγή, ή την ακτινοβολία. Έχω περάσει τα προηγούμενα 36 χρόνια της ζωής μου αμφισβητώντας τις δασκαλικές αυθεντίες που τριγύριζαν γύρω μου γιατί είχα από μικρός αντιληφθεί πως όλοι αυτοί προσπαθούν συνειδητά ή ασυνείδητα να δημιουργήσουν μαθητές κατ' εικόνα και ομοίωση τους.
Δάσκαλοι δεν υπάρχουν. Η γνώση είναι εσωτερική διεργασία που λίγο έχει να κάνει με τα εξωτερικά ερεθίσματα των ανθρώπων. (Είναι τυχαίο πως ούτε ο Νεύτωνας ούτε ο Αινστάιν είχαν μαθητές;).
Και η λέξη 'δάσκαλος' είναι ψεύτικη στο πλήθος της χρήσης της.
'Δάσκαλοι' είναι λίγα, πολύ λίγα και εξέχοντα πρόσωπα που με την ΠΟΛΥ έντονη ακτινοβολία μας μπορούν να μας αλλάξουν τον ρου της σκέψης μας και να μας βάλουν σε έναν κόσμο που ποτέ δεν φανταστήκαμε. Δεν θα μάθουμε από αυτούς. Θα αλλάξουμε.
Γνώρισα μονάχα ένα πρόσωπο στην ζωή μου που θα μπορούσα να ονομάσω δάσκαλο. Είχα την τύχη και την τιμή να γίνω μαθητής του... (αλλά περισσότερα άλλη φορά).
Posted by Basileios at April 10, 2006 10:56 AM
Comments
Χίλια ευχαριστώ!
Είχα αρκετούς τέτοιους δασκάλους - ήμουν τυχερή.
Περιμένω τη συνέχεια.
Posted by: Mirandolina at April 10, 2006 12:04 PM
Η ευχαρίστηση είναι όλη δικιά μου...
Posted by: Basileios at April 11, 2006 11:25 AM
Ο Δάσκαλος δεν επιβάλλεται. Αναγνωρίζεται απο το Μαθητή.
..αλλά.. τι είναι σημαντικότερο; Το παράδειγμα ή η επιλογή του παραδείγματος;..
Posted by: Rodia at April 11, 2006 2:02 PM
Ο Δάσκαλος δεν επιβάλλεται. Αναγνωρίζεται απο το Μαθητή.
Επικροτώ δια βοής και ανατάσεως.
..αλλά.. τι είναι σημαντικότερο; Το παράδειγμα ή η επιλογή του παραδείγματος;..
Και τα δύο... Αλλά και κανένα από τα δύο.
Posted by: Basileios at April 11, 2006 2:08 PM