« 29 Δεκέμβρη 1986 | Main | Διαβάζωντας το Μυθιστόρημα της Κυρίας Έρσης »
January 22, 2006
Από τα τέσσερα κουαρτέτα
η όπως, όταν ένα τραίνο τού υπογείου σταματήσει για πολύ ανάμεσα από τούς σταθμούς
και η συζήτηση ανεβαίνει και σιγά σιγά ξεθωριάζει σέ ησυχία
καί βλέπεις πίσω από κάθε πρόσωπο τό κενό της ψυχής νά μεγαλώνει
αφήνωντας πίσω μόνο τόν αυξανόμενο τρόμο τού νά μη σκέφτεσαι τίποτε -
ή όπως κάτω από τόν αιθέρα ό νούς εχει συνείδηση μά τη συνείδηση τού τίποτε -
είπα στην ψυχή μου, ηρέμησε καί περίμενε δίχως ελπίδα
γιατί η ελπίδα θά ηταν ελπίδα για λάθος πράγμα. περίμενε δίχως αγάπη
γιατί η αγάπη θά ήταν αγάπη γιά λάθος πράγμα. μά υπάρχει ακόμα ή πίστη
μά η πίστη καί η αγάπη καί ή ελπίδα είναι όλες σέ αναμονή.
Περίμενε δίχως σκέψη γιατί δέν είσαι ακόμη έτοιμος γιά σκέψη.
Ετσι τό σκότος θά είναι τό φώς καί η ακινησία ό χορός.
Ψιθύρισμα από τρεχούμενα ρυακια καί κεραυνός τού χειμώνα.
Τό κρυμένο άγριο θυμάρι καί ή άγρια φράουλα
τό γέλιο στον κήπο ηχούσαν μιά εκσταση
όχι χαμένη, μά πού απαιτούσε, έδειχνε την αγωνία
τού θανάτου καί τής γέννησης.
Posted by Basileios at January 22, 2006 5:31 PM
Trackback Pings
TrackBack URL for this entry:
http://www.sporadikos-logos.org/mty/mt-tb.cgi/544
Comments
xmmm..
Posted by: Chaca-Khan at January 22, 2006 6:21 PM